دات نت نیوک

دفتر شعر آفتابگردان ها

برای تو

18 دی 1395 17:25 | 3 نظر
Article Rating | امتیاز: 2 با 1 رای

خوشبخت آن کسی که فقط آشنای توست
خوشبخت تر منم که جهانم برای توست


دیروز اگر هوای کسی در سرم نبود
حالا ببین نفس به نفس در هوای توست


چشمم کویر تشنه ی باران ندیده بود
امروز ابری ام -به خدا- از دعای توست


باران گرفته است و به این فکر می کنم-
شاید صدای بارش باران صدای توست


گاهی بمان که خیره شوم در نگاه تو
آخر دلیل دیدن من، چشم های توست


"در نقطه نقطه ی دل من پا گذاشتی
خوش باد خانه ای که در آن رد پای توست"


حالا به انتهای غزل فکر می کنم
تازه شروع قصه ی پر ماجرای توست

حمید روشنایی

تصاویر پیوست
امتیاز دهید:
نظرات

رضا سهرابی
شنبه, 18 دی,1395 | 09:44 ب.ظ
سلام حمید جان...طیب الله انفاسکم
عالی بود برادر...عالی :-)

محمدحسین
یکشنبه, 19 دی,1395 | 08:19 ق.ظ
همینکه رضا گفت
مصرع اول نیازی به فقط نداره
خوشبخت آن کسی که آشنای توست خوشبخت تر من که ...
مثلا:
خوش بخت آن کسی که دلش زنده شد به عشق
خوش تر کسی که نوکر آل پیمبر است

بهزاد رستمي
دوشنبه, 25 بهمن,1395 | 12:30 ق.ظ
خيلي زيبا بود و لذت بردم

نام

ایمیل

وب سایت